OOM FRED NAAR DE FILIPPIJNEN
JANUARI 2005 -  CEBU.

Dankzij de goede zorgen van Peter was ik vroeg op Schiphol en zonder enige problemen
ingecheckt.  Ik had op internet een paar leuke stoeltjes uitgezocht op de plattegrond van de
Boeing 777, maar die waren al ruim van te voren gereserveerd. Ik kreeg nog wel een mooi
stoeltje aan het gangpad ; verder geen probleem.

Borreltje voor Gerrit gekocht en Samson voor mijzelf.
Prima vlucht gehad - als je eenmaal in de lucht zit is het 12 uurtjes naar Singapore, en met een
vertrek om 11 uur ben je 23 uur in Singapore. Omdat
ik al lang niet meer gevlogen heb was het voor mij helemaal nieuw dat in de rugleuning van de
stoel voor je een tv schermpje zit met een persoonlijke
keus van meer dan 60 films, games , muziek en  ander electronisch entertainment. Wat een
techniek allemaal.

Er zit ook een zapper bij. Maar die zit wat onhandig in de armleuning en
soms moest ik op de grond voor mijn stoel gaan zitten om te lezen wat daar allemaal opstaat.....

In de sectie educatief heb ik geleerd dat het verkeerd is om pillen vitamine
E te slikken. Ook is het verkeerd om veel peen te eten en zeker geen carotteen pillen slikken
want die zijn  bewezen kankerverwekkend - speciaal bij rokers.
Als ik nog vaker ga vliegen kan ik afstuderen als arts.

Na aankomst Singapore was de transfer naar de Cebu plane zeer eenvoudig want met meer
geluk dan wijsheid vond ik de vertrekhal  nagenoeg naast mijn aankomsthal.
Drie uurtjes wachten, bloody mary kostte me 7 euro. Ook een smoking area gevonden. Een
veel te klein rokerig hok wegens slechte afzuig, waar de verslaafden zitten. Het leek ook echt
op een verslavings opvang op low
budget. Discriminatie.

De vlucht van 4 uur Singapore/Cebu was nog wel even doorbijten; het was nederlandse tijd
alweer  2uur 's morgens . Ik denk er serieus over om een volgende keer een stop in te bouwen
van 2 dagen Singapore/Bangkok of Manila - en dan pas door te vliegen naar Cebu.
Bij aankomst geen problemen immigratie/douane en Gerrit stond reeds te wachten.
Bij hem thuis Judith begroet en borreltje gedronken. Mijn eerste lokale Tanduay rum. Maar
zeker was het niet mijn laatste....

Het hotel was zeer prima. Niet super de luxe, maar daar was de prijs ook naar.
Duizend peso per nacht, er gaan 70 in een euro , 10 euro is 700, duizend is 14.28 euro.
En voor die prijs een zeer ruime kamer, airconditioning, balkon uitzicht op de oceaan,
uitstekende badkamer met ligbad, handdoeken zeep en shampoo, telefoon, TV, roomservice en
laundry service. Ik dacht eerst dat ik maar 2 tv kanalen had, ik kon daar wel mee leven, maar
Judith diende een klacht in en toen bleek dat de kabel niet was geactiveerd en daarna had ik 60
kanalen.

De eerste avond en daarna vele avonden bij Gerrit gegeten. Lekker koteletje met gekookte
piepers en jus en appelmoes. Vlieg ik 24 uur naar Azie en ga ik appelmoes eten..... maar het is
zo dat Gerrit graag en bijna altijd "Hollands" kookt en eet.
Uiteraard is dat heel prima omdat ik eigenlijk ook niet zo'n rijsttepikker ben.
Ik had nog energie om mijn eerste maar zeker niet mijn laatste  Poolbiljart
partij te spelen in de lokale stamkroeg,  vervolgens om 23 uur gecrashed op het hotelbed.

Heel prima geslapen, alle nachten trouwens prima geslapen.
Thank you Tanduay.

Via roomservice clubsandwich besteld, email check bij G, afspraak gemaakt met de familie van
Margie om langs te komen.  Gebraden kip met frites.
Vivian en Arlene : de zusjes van Margie - kwamen langs om de kadootjes
op te halen, gezellig gebabbeld en drankje gedronken.  En dan weer snel naar de stamkroeg.
De latere avond ook nog even naar Cebu City gegaan . alwaar ik alweer poolbiljart heb
gespeeld --oei dat was een poolbiljarter's  droompartij .......kijk maar eens helemaal onderaan
de foto's.
De dagen daarna hadden een routine van soms wat zwemmen in het hotel zembad, vele  
poolbiljartpartijen, veel tanduay, bijna alle avonden gegeten bij GJ , vele late avonden. Lekker
slapen tot 11 uur.

Ook gegeten bij 'Anton's restaurant, dat op een lange houten pier staat die
de rivier insteekt, helemaal open met een dakje er over,  hetgeen een heel
leuk uitzicht geeft op de oude en nieuwe brug, en een frisse wind. Levende muziek. Levende
krab, kreeft en vissen etc.
Gerrit wilde een glas witte wijn. Men had alleen maar rode wijn en wilde die alleen per fles
verkopen. Afijn, dan maar de manager op laten draven.
Die ging vervolgens te paard naar de dichtsbijzijnde winkel om witte wijn
in te kopen en zo is dat allemaal weer goed gekomen. Nee niet echt te paard ? bij wijze van
spreken.
De aziatische middenstand is in het algemeen 7x 24 uur open. Dat is vaak wel heel gemakkelijk.
NAAR PAGINA 2
FOTO's
FOTO's